แค่หาที่ระบายเฉยๆ ค่ะ หรืออาจจะอยากอ่านความคิดเห็นให้สบายใจขึ้น
ก็แค่ทุกๆ วันหนูรู้สึกไม่มีค่าค่ะ รู้ว่าทุกคนมีค่าในตัวเอง แต่หนูรู้สึกอย่างงั้น แค่มันเหมือนไม่มีอะไร จะในหัวหรือในใจ ทุกๆ วันหนูอึดอัดมากค่ะ รู้สึกทุกอย่างไม่เป็นดังใจคิด อย่างตอนมาเรียนนี่หนูลืมสมุดหนังสือแทบทุกวันเลยค่ะ วิชานั้นลืมสมุดบ้าง วิชานี้ลืมหนังสือบ้าง ที่แย่สุดคือครูบางคนดุกค่ะ หนูกลัวค่ะ กลัวมากๆ ไม่ชอบคนเสียงดังๆ แล้วก็กลัวเพื่อนเอื่อมค่ะ หนูมาเรียนที่ใหม่ เพื่อนๆ เลยไม่คุ้นเคยเลย นิสัยก็ขัดกันนิดหน่อย แต่เอาจริงๆ แต่ละคนเป็นคนดีมากค่ะ ช่วยเหลือและถาม แต่บางครั้งทำให้รู้สึกไม่ดีขึ้นมากๆ ที่หนูขอย้ายมาเรียนคืออยากโตขึ้นค่ะ เลยยอมกัดฟันห่างจากเพื่อนที่รักและคุ้นเคยค่ะ แต่ดูไม่ต่างจากเดินเลย
ไม่รู้สิคะ หนูรู้สึกอึดอัดหน้าอกตลอดเวลาเลยค่ะ บางทีก็หายใจไม่ออก หัวก็ตื้อๆ ค่ะ คิดอะไรแทบไม่ได้ อยู่บ้านก็ไม่มีความสุขเท่าไหร่ค่ะ คือ หนูไม่ชอบให้มีใครก็ไม่รู้มาอยู่บ้าน ไม่ชอบต้องไปบ้านนู้นนี่แล้วต้องนั่งรอจนดึกกว่าจะได้กลับ คือชีวิตวนเวียนไปเรื่อยๆ โดนตะคอกทุกวัน ทุกวันนี้รู้สึกเหมือนแสดงอารมณ์ทางสีหน้าไม่ได้เลยค่ะ รู้สึกลำบากเวลาต้องพูดกับใคร กลัวว่าเขาจะมองเราแปลกๆ รึเปล่า และแม่ก็หงุดหงิดด้วยค่ะเพราะถ่ายรูปออกมาไม่สวย ผิดพลาดนิดเดียวก็ตะคอกใหญ่โต ปาโทรศัพท์จนพังไปหลายเครื่อง หรืออะไรใกล้ๆ ถ้าไม่มีก็ตบ วันหนึ่งต้องเก็บของใต้เตียง ก้นไปเก็บค่ะ แต่ก็โดนแม่กระทืบที่หลังทีหนึ่ง ไม่แรงหรือเจ็บหรอกค่ะ แต่รู้สึกแย่มากกว่า พยายามมากค่ะไม่ให้ร้องเพราะมันจะหนักขึ้น แต่ก็ไม่รอดค่ะ ต้องกัดมือเกาแขนไปให้กลั้นไว้
เรื่องโรงเรียนจริงๆ วิชาไม่ใช่วิชาที่ชอบเลยค่ะ เกลียดด้วยซ้ำ ความจริงหนูอยากไปเรียนอีกแผนก แต่แม่บอกให้ลองนี่ก่อน ไม่ชอบก็ย้าย แต่เอาจริงๆ หนูไม่คิดว่าแม่จะยอมหรือชอบหรอกค่ะ ถึงย้ายได้จริงก็ไม่รู้จะทำยังไง อุปกรณ์ที่ได้ก็ไม่เหมือนกัน ต้องเสียเงินเพิ่มมั้ย แบบนั้นแม่ก็บ่นอีก ไหนจะเรื่องเรียนอีกว่าตามคนอื่นทันมั้ย วิชาก็ไม่น่าจะเหมือนกันอยู่แล้ว แบบนั้นมีผลกับคะแนนรึเปล่า คือยังไงก็รู้สึกแย่ทุกครั้งค่ะเวลาถูกตราหน้าส่าอยู่สาขานี้ ทั้งๆ ที่อยากอยู่อีกสาขา ถึงเขาพูดล้อว่า อุ้ย เด็กนู่นเด็กนั้น คือ รู้สึกแย่ค่ะ ไม่ได้อยากเรียนเลย เกลียดด้วยซ้ำ เรียนก็ไม่เข่าใจ หัวคิดไม่ออก ได้แต่มองแผนกสาขาที่ตัวเองชอบ เห็นเขาถูกเรียน แล้วเขาเรียกเราอีกอย่างก็รู้สึกแย่ในใจทุกครั้งเลย ถ้าระเบิดได้อยากระเบิดออกมาเลย
ขอบคุณมากๆ ค่ะ
อยากระบายนิดหน่อยค่ะ
ก็แค่ทุกๆ วันหนูรู้สึกไม่มีค่าค่ะ รู้ว่าทุกคนมีค่าในตัวเอง แต่หนูรู้สึกอย่างงั้น แค่มันเหมือนไม่มีอะไร จะในหัวหรือในใจ ทุกๆ วันหนูอึดอัดมากค่ะ รู้สึกทุกอย่างไม่เป็นดังใจคิด อย่างตอนมาเรียนนี่หนูลืมสมุดหนังสือแทบทุกวันเลยค่ะ วิชานั้นลืมสมุดบ้าง วิชานี้ลืมหนังสือบ้าง ที่แย่สุดคือครูบางคนดุกค่ะ หนูกลัวค่ะ กลัวมากๆ ไม่ชอบคนเสียงดังๆ แล้วก็กลัวเพื่อนเอื่อมค่ะ หนูมาเรียนที่ใหม่ เพื่อนๆ เลยไม่คุ้นเคยเลย นิสัยก็ขัดกันนิดหน่อย แต่เอาจริงๆ แต่ละคนเป็นคนดีมากค่ะ ช่วยเหลือและถาม แต่บางครั้งทำให้รู้สึกไม่ดีขึ้นมากๆ ที่หนูขอย้ายมาเรียนคืออยากโตขึ้นค่ะ เลยยอมกัดฟันห่างจากเพื่อนที่รักและคุ้นเคยค่ะ แต่ดูไม่ต่างจากเดินเลย
ไม่รู้สิคะ หนูรู้สึกอึดอัดหน้าอกตลอดเวลาเลยค่ะ บางทีก็หายใจไม่ออก หัวก็ตื้อๆ ค่ะ คิดอะไรแทบไม่ได้ อยู่บ้านก็ไม่มีความสุขเท่าไหร่ค่ะ คือ หนูไม่ชอบให้มีใครก็ไม่รู้มาอยู่บ้าน ไม่ชอบต้องไปบ้านนู้นนี่แล้วต้องนั่งรอจนดึกกว่าจะได้กลับ คือชีวิตวนเวียนไปเรื่อยๆ โดนตะคอกทุกวัน ทุกวันนี้รู้สึกเหมือนแสดงอารมณ์ทางสีหน้าไม่ได้เลยค่ะ รู้สึกลำบากเวลาต้องพูดกับใคร กลัวว่าเขาจะมองเราแปลกๆ รึเปล่า และแม่ก็หงุดหงิดด้วยค่ะเพราะถ่ายรูปออกมาไม่สวย ผิดพลาดนิดเดียวก็ตะคอกใหญ่โต ปาโทรศัพท์จนพังไปหลายเครื่อง หรืออะไรใกล้ๆ ถ้าไม่มีก็ตบ วันหนึ่งต้องเก็บของใต้เตียง ก้นไปเก็บค่ะ แต่ก็โดนแม่กระทืบที่หลังทีหนึ่ง ไม่แรงหรือเจ็บหรอกค่ะ แต่รู้สึกแย่มากกว่า พยายามมากค่ะไม่ให้ร้องเพราะมันจะหนักขึ้น แต่ก็ไม่รอดค่ะ ต้องกัดมือเกาแขนไปให้กลั้นไว้
เรื่องโรงเรียนจริงๆ วิชาไม่ใช่วิชาที่ชอบเลยค่ะ เกลียดด้วยซ้ำ ความจริงหนูอยากไปเรียนอีกแผนก แต่แม่บอกให้ลองนี่ก่อน ไม่ชอบก็ย้าย แต่เอาจริงๆ หนูไม่คิดว่าแม่จะยอมหรือชอบหรอกค่ะ ถึงย้ายได้จริงก็ไม่รู้จะทำยังไง อุปกรณ์ที่ได้ก็ไม่เหมือนกัน ต้องเสียเงินเพิ่มมั้ย แบบนั้นแม่ก็บ่นอีก ไหนจะเรื่องเรียนอีกว่าตามคนอื่นทันมั้ย วิชาก็ไม่น่าจะเหมือนกันอยู่แล้ว แบบนั้นมีผลกับคะแนนรึเปล่า คือยังไงก็รู้สึกแย่ทุกครั้งค่ะเวลาถูกตราหน้าส่าอยู่สาขานี้ ทั้งๆ ที่อยากอยู่อีกสาขา ถึงเขาพูดล้อว่า อุ้ย เด็กนู่นเด็กนั้น คือ รู้สึกแย่ค่ะ ไม่ได้อยากเรียนเลย เกลียดด้วยซ้ำ เรียนก็ไม่เข่าใจ หัวคิดไม่ออก ได้แต่มองแผนกสาขาที่ตัวเองชอบ เห็นเขาถูกเรียน แล้วเขาเรียกเราอีกอย่างก็รู้สึกแย่ในใจทุกครั้งเลย ถ้าระเบิดได้อยากระเบิดออกมาเลย
ขอบคุณมากๆ ค่ะ